Tęsknię...

Zamknąć oczy na zawsze. 

Pozostać głuchą od dziś 

na przekleństwa, wyzwiska i żale.

Zostawić znienawidzone ciało,

Rozwinąć skrzydła ukryte,

Polecieć w jedno znajome miejsce.

Zobaczyć Ciebie w tym domu,

Do którego Cię kiedyś zawiozłam.

Zobaczyć Twój uśmiech 

I wtulić się w Twoje ramiona.

Zmierzwić Ci włosy po trwałej

I pocałować Cię w czoło.

Zobaczyć Twój uśmiech serdeczny 

I wziąć w dłoń Twoją rękę.

Zapytać, czy tak mi wolno,

Czy Ty to rozumiesz i chwalisz?

Czy można jednak bez winy 

Zapomnieć, zostawić, nie kochać?

Utul mnie w swoich ramionach.

Pogłaszcz po głowie i powiedz

Że mnie wciąż kochasz niezmiennie

Choć ja się zmieniłam ogromnie.

Powiedz, że tak właśnie wolno,

Że dajesz mi swe przyzwolenie 

Na bycie szczęśliwym już teraz.

Że dajesz mi prawo do łez,

Do buntu, sprzeciwu i wiary.

W swoim niedoskonałym wcieleniu,

Z ukrytym sensem istnienia,

Z wiecznym pragnieniem miłości 

Jestem jak bezpański anioł...

Ty jedna widziałaś we mnie

Coś więcej niż tylko porażkę.

Kochałaś całą niezmiennie,

Dałaś mi wiarę w istnienie.

Dziś potrzebuję Ciebie,

Twojej wyrozumiałości,

Wspierającej miłości 

I bezwarunkowej dobroci.

Jeśli mi jednak skrzydła 

Nie wyrosną tej nocy 

I nie przyfrunę do Ciebie 

Mimo życzenia mocy,

Odwiedź mnie we śnie i powiedz, 

Że zawsze przy mnie zostaniesz.

Kocham Cię przecież ciągle 

I nigdy już nie przestanę.