Potrzebuję odrobiny spokoju, jako antidotum na zwariowanie świata. Potrzebuję serca, które kocha mnie i moje słabości. Potrzebuję silnego ramienia, aby się wesprzeć, gdy powstaję z upadku. Potrzebuję szorstkiej dłoni, na której czas i praca złożyły autografy, aby moja dłoń nie chwytała brzytwy. Potrzebuję jasnych oczu, rozświetlających moje mroki. Potrzebuję mądrych słów w odpowiedzi na moje pytania. Potrzebuję cichego głosu, który rozleje się pieszczotą po moim sercu. Potrzebuję sennego oddechu, aby ukołysać skołatane nerwy. Potrzebuję ciepłej poduszki po drugiej stronie łóżka, aby mnie porwała nurtem ciepłych marzeń sennych. Potrzebuję ciasnoty w łóżku, aby przestać szukać swojego miejsca. Potrzebuję hałasu domu, aby cisza nie dźwięczała mi tak strasznie. Potrzebuję przyjaźni, aby móc wysłuchać. Potrzebuję kłótni, aby móc się wykrzyczeć. Potrzebuję ludzi, aby znowu stać się człowiekiem. Potrzebuję gwaru, aby zapragnąć ciszy. Potrzebuję samotności, aby moje łzy nikogo n...
"Chodzi mi o to, aby język giętki powiedział wszystko, co pomyśli głowa" /J.Słowacki/